Contact

Be aware and prepare

24.11.2014 17:22
Categorie: Blog

Vitaal blijven door ademen en aarden

Zzzzjieeeee….ieeee.  Hoewel de tandartsboor ‘alleen maar’ in mijn  mond zit, voel ik de boor door het geluid in mijn hele lichaam. Gelaten onderga ik het gevoel (als bij dat lammetje dat naar de slachtbank wordt geleid) en dus ook de behandeling. Ik noem dit de overlevingsstand: het voelt niet leuk, maar ik weet dat het op een keer stopt. Terwijl ik zo lig, maak ik contact met mijn lichaam. En ja…..daar voel ik mijn schouders en nek. Als een veer zo gespannen. Mijn benen? Idem dito. Mijn ademhaling is oppervlakkig en kort. Nu ik me hier bewust van ben, probeer ik mijn ademhaling langer en dieper te maken en de gespannen spieren te ontspannen. Op elke uitademing. Dat lukt gelukkig. Hierdoor lijkt zelfs het geluid van de boor op de achtergrond te raken.

Een bezoekje aan mijn tandarts. Wellicht niemands favoriete bezigheid, maar bij mij zeker twee keer per jaar wel nodig. Mijn tandarts is zeer vakkundig, aardig en zeer efficiënt. Het is de beste tandarts die je je maar kunt voorstellen. En professional naar mijn hart! Maar toch, als ik even niet oplet, lig ik zo gespannen als een veer in zijn (tandarts)stoel.

Voor mij is er één verklaring voor hoe dat komt. Als kind had ik een vreselijke (school)tandarts! Tenminste, dat was zo in mijn beleving, als kind. Twee keer per jaar werden we op school in de klas gecontroleerd. Een aantal  weken daarna stond er een, in mijn ogen meestal onaardige, mevrouw in de deuropening van de klas om ons, de kinderen die behandeld moeten worden,  mee te nemen naar het gebouw waar de tandarts praktijk hield. Met de V als eerste letter in mijn achternaam was ik altijd als laatste aan de beurt. In mijn beleving  kwamen de  kinderen die voor mij aan de beurt waren altijd huilend de spreekkamer uit. Je snapt dat ik stijf van de spanning de spreekkamer in ging als het mijn beurt was om in ‘de stoel’ te gaan zitten. Daar was er geen ‘op je gemak stellen’ en dus weinig veiligheid. En de behandeling met de boor deed ook nog eens altijd pijn!

Vervelende gebeurtenissen uit de jeugd worden in het lichaam en in het (onbewuste) geheugen opgeslagen. Kom je in een soortgelijke situatie terecht, dan slaat je lichaam direct alarm. De adrenaline gaat omhoog en het stresshormoon cortisol wordt aangemaakt, met als gevolg:  hartslag en bloeddruk gaan omhoog en je gaat zweten. Dit is een reactie van het ‘reptielenbrein’. Dit uit de evolutie ‘oude’ deel van de hersenen was ons in het verleden heel behulpzaam als er echt gevaar dreigde. Het zorgde dat de mens bij echt gevaar (b.v. wilde dieren!) kon overleven.  Nu, duizenden jaren later, kan dit deel van de hersenen nog steeds geen onderscheid maken tussen ‘echt gevaar’ en, bijvoorbeeld, de tandartsboor (die met moderne verdovingstechnieken allang geen pijn meer hoeft te doen).

Het kan je helpen om je bewust te zijn van: “Is er echt gevaar of niet echt gevaar”. Je ’reptielenbrein’ houdt jezelf meestal onnodig voor het lapje. Alleen voelt dat voor jou niet zo! Wat mij helpt is het volgende. Wanneer ik weet dat er iets ‘spannends’ gaat gebeuren, probeer ik me goed hierop voor te bereiden. Ik zorg dan dat ik voor die gebeurtenis langzamer en dieper ga ademen en mijn hele lichaam voel. Ik concentreer me op elk lichaamsdeel,  van mijn tenen tot mijn kruin,  en voel daarmee mijn hele lichaam.

Deze week lag ik onverwacht weer in de tandartsstoel. Voordat ik binnenstapte, bereidde ik mij voor. Door dieper en langer te ademen en door mijn lichaam ‘bewust’ te voelen, zorgde ik dat ik minder gespannen was. Ik voelde mij ‘geaard’. Bewust van mijn lichaam en ademhaling nam ik plaats in de tandartsstoel.  Natuurlijk klonk de boor nog steeds niet fijn, maar ik was rustig door mijn ademhaling  en het gevoel dat ik met mijn lichaam ‘geaard’ was. Dit zijn mijn ankers voor vitaliteit. Ik kan ze op elk moment gebruiken.

Mijn advies is dan ook: “Be aware and prepare”.

Met andere woorden: kom je in een (emotioneel) spannende situatie? Wees het je bewust en bereid je alvast voor door je ankers voor vitaliteit te zoeken: adem en lichaam (aarde). Keer op keer opnieuw.  Immers, wat je veel oefent, gaat vanzelf voor je werken.                                                                                                                                                     

Succes!

Klik hier voor een ademoefening van drie minuten

Geen commentaar

Reageer

*


*
CAPTCHA afbeelding om SPAM tegen te gaan

Als u het woord niet kunt lezen, klik hier.
*