Contact

‘Thanks for shopping with us!’

17.01.2012 09:50
Categorie: Blog

Vitaal blijven in het hier en nu.
 
En toen opeens stak de apotheker het pompje van de zeepdispenser in zijn oor. "Whoo!!", riep ik  door de apotheek. De andere klanten keken verschrikt op. Zo ook de apotheker, die ineens besefte dat hij niet zijn telefoon, maar een zeeppompje aan zijn oor hield…

Zomaar een gebeurtenis op een vrijdagmiddag. Ik rijd even naar de apotheek om een zalfje op te halen. Terwijl ik op mijn  beurt wacht, oefen ik de vaardigheid ’bezit nemen van de ruimte’, die ik de vorige avond in een seminar had geleerd: jezelf met je hele lichaam in het hier en nu neerzetten in de ruimte waar je bent. Ondertussen stroomt de apotheek vol met klanten en roept de verkoopster achter de balie , naar iemand in een belendende ruimte:  “Sander, kun jij even komen helpen?” Sander is de apotheker, althans dat vermoed ik, die op dat moment al telefonerend de klanten komt helpen. Ik verbaas me dat hij al telefonerend een klant helpt – multitasking? Er is toch allang aangetoond dat niemand dat kan - en dat is het moment dat Sander het pompje van de zeepdispenser, dat hij voor de klant die hij helpt wil afrekenen, in zijn oor steekt. In plaats van de (‘rinkelende’) telefoon. Mijn kreet en de daaropvolgende lach vult de hele apotheek: ha, die oefening is gelukt. Ik heb de hele ruimte gevuld met mijn aanwezigheid. Met Sander en de mensen die hetzelfde tafereel hadden gadegeslagen wisselde ik een begripvolle lach uit. Het kwam niet meer goed met Sander. Hij hielp klanten en was er zichtbaar niet met zijn gedachten bij. Ja, hij hielp ook mij. Bij het overhandigen van mijn tube zalf riep hij door de apotheek, dus harder dan noodzakelijk: ‘twee keer daags licht insmeren’. Ik verliet de apotheek in de hoop dat Sander zich vandaag nog bewust zou worden van zijn acties. En dacht even terug aan mijn kindertijd toen ik als vierjarige in het ziekenhuis belandde omdat een apotheker toen verkeerde medicijnen voor mij had meegegeven: “was die toen ook met andere dingen bezig?” Ik besloot de ‘toeristische route’ naar huis te rijden, langs de IJssel.

Een geval van niet met je hoofd erbij zijn? Niet in het hier en nu zijn? Het is een veel gehoorde kreet als mensen het druk hebben en ik ben er in mijn praktijk als coach veel mee bezig: dit oefenen en ervaren. Het voorval  "Sander die een zeeppompje in zijn oor steekt" leek mij een mooie aanleiding om een nieuwe blog te schrijven. Ik overdacht de inhoud hiervan terwijl ik langs de IJssel naar huis reed, toen……VROEEEEM !!! ik ineens keihard werd ingehaald door een witte auto. Ik schrok op uit mijn ‘wat schrijf ik in mijn blog-gedachte’ en realiseerde me: Ha, ik rijd op een tweebaansweg langs de IJssel, die toeristisch route omdat ik er zoveel schoonheid zie…….en ik heb er (nog) niets van gezien!! Een glimlach verscheen op mijn mond. “Dank je wel Sander, voor deze spiegel die je me voorhoudt. Het lukt mij ook niet altijd om in het hier en nu te zijn. En ook ìk kan niet multitasken……”. De weg langs de IJssel heb ik verder ‘bewust in het nu’ ademend en genietend voortgezet.

Tja, wat voor mij al bekend was, werd voor mij op deze vrijdag opnieuw duidelijk: in het ‘nu’ zijn is niet altijd even makkelijk. Maar een must om goede service te verlenen: present zijn in het hier en nu. Of het nu in een apotheek, een bedrijf of in je gezin is: be there!

Hoe vaak ben jij in het hier en nu?
En als je er niet bent, realiseer je het je? En wat doe je dan?
Hoe vaak kom jij wel eens op een plek waar je ineens denkt: “Hé, ben ik hier al?” of “Hé, wat ging ik hier ook alweer doen?”
Ben je leidinggevende? Hoe help je je personeel hiermee? Werk je in een organisatie: hoe ondersteun je je collega’s hierbij?
Welke tips heb jij om in het hier en nu te blijven? Schrijf ze hieronder in het commentaarveld.

Kijk hier naar een inspirerend filmpje over service verlenen.

Lees hier een artikel over multitasken

Geen commentaar

Reageer

*


*
CAPTCHA afbeelding om SPAM tegen te gaan

Als u het woord niet kunt lezen, klik hier.
*